Restaurant SAMSAM in Meerssen (Ndl) was onze gastlocatie op woensdag 2 maart 2011.

12►

Gerelateerde artikels:

1. 22/03/2011 – Limburg – Cook your Own Dinner : De Oude Pastorij in Dilsen Stokkem
2. Restaurant Senso di Carlo in Heusden-Zolder was onze gastlocatie op dinsdag 18 januari 2011
3. Limburg Manager (Ndl) organiseert debat over ICT

Robert Meenink

Voor elk wat wils

Innovatief dienstenpakket

De ATAG-centers hebben eigenlijk vooral tot doel de speciaalzaken bij hun activiteiten te ondersteunen. Zo kunnen deze winkels klanten naar die centra zenden als ze zelf een bepaald apparaat niet in de toonzaal hebben staan, of als deze bijzonder diepgaande informatie wensen. Ook kan hun cliënteel er kookdemo’s meemaken en desgewenst de toestellen zelf uittesten. “Nu gebeurt dat nog enkel in Erpe-Mere, maar binnenkort wordt deze dienstverlening uitgebreid naar alle ATAG-centers. We bouwen deze namelijk steeds verder uit,” stelt Robert Meenink. Uniek is ook dat, voor het merk ATAG, vijf jaar volledige waarborg wordt aangeboden: kosten van materiaal, onderdelen, voorrij- en arbeidskosten. En voor alle drie de merken van ATAG NV (ATAG, Pelgrim en Etna) staat een landelijk netwerk van eigen monteurs ter beschikking. “Veel van hen hebben daarenboven heel wat ervaring met onze producten verworven. Zo zijn er monteurs die reeds 30 jaar in dienst zijn.”

Intuïtief en functioneel design

In vogelvlucht

Geen gerelateerde artikels.

Metos is een Skandinavische groep, georganiseerd vanuit Helsinki. Metos is fabrikant van industriële grootkeukenapparatuur en bewandelt rechtstreeks het pad naar de klant. Het bedrijf staat dus ook in voor het ontwerp en de realisatie van projecten. “In 2002 nam Metos het toenmalige Maredic nv in België over en heeft dat medium gebruikt als distributiekanaal om voor de gezondheidszorg, bedrijfsrestauratie en hotelketens grootkeukenprojecten te realiseren,” legt gedelegeerd bestuurder Jan Vyverman uit. Metos nv België telt vandaag 45 werknemers. Die werken op de verschillende diensten: verkoop, studie en ontwerp, offertedienst, logistiek, projectopvolging en de services.

Gepersonaliseerde oplossing

Elke klant heeft eigen noden en behoeften bij het ontwerpen van zijn keuken. Daarom is Metos steeds op zoek naar een oplossing op maat van de klant. Jan Vyverman: “Om deze doelstelling te realiseren, doorlopen we enkele stappen. We inventariseren eerst wat hij nodig heeft, wat de financiële en de ruimtelijke mogelijkheden zijn. We werken ook even mee op het terrein om te ontdekken wat de huisstijl is. Zo krijgen we al een beter zicht op de behoefte. Onze studiedienst maakt een plan van de keuken en geeft een gepersonaliseerde oplossing. Dit wordt verschillende keren besproken met klant, architectenbureaus en ingenieurs, en indien nodig aangepast. Bij een bestelling volgt onze projectingenieur alles verder op en werkt nauw samen met de planningsdiensten en de installatieploegen.”

Jan Vyverman

Persoonlijke begeleiding

Metos grootkeukenapparatuur is gebouwd op gebruiksgemak en betrouwbaarheid. Het correct hanteren van apparaten en regelmatig onderhoud is de beste manier om ervoor te zorgen dat de apparaten lang mee gaan. Daarom steekt Metos zoveel energie in een compleet pakket aan diensten.

“Onze kooktechnische adviseurs helpen het keukenproject mee opstarten. De opstart van een project is heel belangrijk. Wanneer je van de eerste dag slechte maaltijden klaarmaakt, loopt een project vaak slecht af. Metos stelt zijn volledige knowhow ter beschikking. De klant kan in ons opleidingscentrum een elementaire opleiding volgen. Als de installatie geplaatst is, komen wij bij de klant langs en begeleiden hem in het opmaken van zijn productiefiche. We zijn ook aanwezig bij de start van het project en indien nodig blijven we enkele dagen of weken totdat alles van een leien dakje loopt.”

Partnership

“Een gemiddelde periode tussen het eerste contact met de klant en de finale realisatie van het project duurt twee jaar. “Het is dan ook evident dat wij een partnership aangaan met onze klant. Dit op een vertrouwensbasis en op basis van de reputatie die we in 35 jaar hebben opgebouwd. Metos engageert zich volledig voor alle Metos apparatuur, ook na installatie en oplevering. We garanderen onze klanten een snelle service. Bovendien beperken we de after-saleskosten en garanderen een blijvend vloeiende keukenwerking. Wij verzorgen het preventief onderhoud, de eventuele jaarlijkse keuring en het curatieve onderhoud. Bij defect kunnen onze klanten beroep doen op onze depannagedienst.”

Koploper op vlak van innovatieve technieken

Keukenapparatuur en de behoefte aan onderhoud zijn constant in ontwikkeling. Metos is de innovator bij uitstek. “We zijn vooruitstrevend met aandacht voor haalbaarheid. Heel wat fabrikanten en spelers op de markt komen vandaag met producten die maar een levensduur hebben van tien jaar of zelfs minder. Onze klanten, die voor een heel groot gedeelte gesubsidieerd worden, mogen pas om de 25 jaar beroep doen op subsidies. Hun keukeninstallatie moet dus 25 jaar meegaan en ook zo lang mogelijk modern blijven. Daar slagen we altijd heel goed in. We zijn dan ook koploper op vlak van innovatieve technieken. Ons selfcookingcenter, die de klassieke combisteamer opvolgt, is vandaag een vooruitstrevend toestel. We hebben ook een grote knowhow opgebouwd op gebied van snelkoeling en snelvriezen. En samen met Metos Nederland beschikken we over de meest innovatieve vaatwastechnieken in Europa. We zijn de enige die wasstraten plaatsen volledig geautomatiseerd en waar zelfs de bestekken automatisch worden verpakt op het einde van de machine.”

Total Cost of Ownership

Metos is zeer zeker bezig met de toekomst. De bedrijfsfilosofie van Metos is er op gericht om de totale ‘Cost of Ownership’ van een keuken voor haar klanten in relatie te brengen tot het gebruik ervan. Hieronder valt dus niet alleen het onderhoud en de reparatie, maar ook opname van energie en de werking van de energie terugwinningssystemen. Kortom, Metos kijkt verder dan het apparaat alleen. “We hebben de afstand tussen de fabrikant en de eindgebruiker sterk gereduceerd. Wanneer de klant met ons onderhandelt, onderhandelt hij met de fabrikant. Er is geen sprake van een kat-en-muisspelletje.”

“Bij aankoop speelt de energiekost een belangrijke rol. Metos slaagt er in om mits een goede studie en mits het gebruik van de meest innovatieve technieken de energiekost met 50% terug te dringen, zowel op vlak van water als op vlak van elektriciteit en verbruik van detergenten. Onze afvalverwerkingssystemen laten ons toe om het organische afval via een vacuümprincipe en via een netwerk van buizen naar een centrale opslagplaats te zuigen. Daar wordt er biogas van gemaakt. We vermijden zo een heel dure rekening en een hoop overlast van stank, vuil en ongedierte. Dit is een zeer ecologische oplossing want door de omzetting naar biogas reduceren we dus drastisch de hoeveelheid afval.”

Jan Vyverman: “Onze projecten zijn zeer divers. We bouwden kampen in de woestijn van Afghanistan, die op minder dan 24 uur rechtstaan en die binnenin op een constante temperatuur van 25°C werken. Maar een keuken van een gevangenis is voor ons evenzeer een uitdaging. Metos is het recept van een professionele keuken waar die ook is.”

Gentsesteenweg 518A

9300 Aalst

Tel.: 053-82 55 10

Fax: 053-81 08 83

info@metos.com

www.metos.com

Geen gerelateerde artikels.

This is a friendly and welcoming hotel with only 22 bedrooms, all of which vary in style and size, from traditional Single bedrooms to spacious Four Poster and family rooms arranged over several fl oors, including a lower ground fl oor, leading to a cosy patio garden and charming Conservatory. A unique feature is the ensuite marble bathrooms off ering single size spa baths with effi cient showers, complemented by Gilchrist & Soames amenities.

The location of the hotel is ideal for both leisure and business visitors as it is just a minute’s stroll away from Notting Hill Gate underground station with easy connections to the whole of central London. The Central, Circle & District lines all pass through this station, providing fast access to the Knightsbridge, Oxford Street, The Financial District “The City”, The West End and Theatre district. Hyde Park, Kensington Gardens, and Portobello Road Antiques Market are all literally just around the corner.

Heathrow Airport is only 15 minutes away via Paddington station’s Heathrow Express service, equally the Abbey Court has easy connections to all of London’s airports and mainline train stations.

The Abbey Court is delighted to provide all residents with an in-room range of refreshments, replenished daily: tea and coff ee, still & sparkling mineral water and shortbread biscuits. A selection of interesting books and magazines invite you to make yourself completely at home.

Treat yourself with our exclusive Manager Magazines Readers Offer:

Stay 2 nights and receive a 5% discount on our best available rate, or stay 5 nights and get a 10% discount!
To make a reservation, please send an email to angelique.deleeuw@managermagazines.be

The Abbey Court
20 Pembridge Gardens, Kensington
London W2 4DU, England
Tel.: + 44 207 221 7518 Fax: + 44 207 792 0858
www.abbeycourthotel.co.uk

Geen gerelateerde artikels.

“Elke week bieden ze mij een brasserie te koop aan”

Luc Peters staat niet graag in de schijnwerpers. De 55-jarige bouwpromotor uit Hechtel-Eksel heeft als ondernemer nochtans best wat bereikt. Hij begeleidde vele tientallen vastgoedpro­jecten in Limburg, Vlaams-Brabant en de Antwerpse Kempen en bouwde de voorbije 15 jaar in diezelfde regio een rendabele groep van zeven hotels en brasseriën uit. Onder meer De Pits in Heusden-Zolder, De Groene Hendrickx in Hasselt en The Lodge in Houthalen, Diest en Heverlee zijn in de horecasector al jaren bekende namen. “Och, je moet niet overroepen wat we gerealiseerd hebben,” blijft Luc Peters de bescheidenheid zelve.
‘The Lodge-group’ heet die verzameling van hotels en brasseriën. Omdat drie zaken in de groep zo heten en misschien ook omdat het mid­den jaren ’90 met The Lodge, tegenover de kerk in het centrum van Houthalen, is begonnen. Op de plaats waar toen danscafé ‘Het Schuurke’ ver­dween, startte voor Luc Peters het horecaverhaal. “We hebben er een gebouw neergezet, waarvan het gelijkvloers als brasserie werd ingericht. Iemand anders zou dat kopen, maar heeft zich op het laat­ste moment teruggetrokken. We hebben toen be­sloten om het in eigen beheer te doen, zonder veel ervaring. Niet gemakkelijk! We hebben de sector moeten leren kennen, met vallen en opstaan. Dat eerste jaar hebben we serieus verlies gedraaid, het tweede jaar was breakeven.”

Geen gerelateerde artikels.

“Culinair niveau ligt veel hoger dan ik vooraf dacht”

Jos Indekeu (Electrocoat Genk), Jos Martens (QPS) en Chef de cuisine Danny Vanderhoven van La Butte aux Bois.
Veel mannelijke managers staan niet zo dikwijls achter het fornuis en in de keuken van een gerenommeerde horecazaak al helemaal niet. De happening ‘Cook your own diner’, op maandag 26 oktober bij La Butte aux Bois in Lanaken, biedt dan ook een uniek schouwspel. De deelnemende gedelegeerd bestuurders en CEO’s, uitsluitend mannen, mogen het voor- en hoofdgerecht van hun driegangen menu mee helpen bereiden. Gelukkig houden chef de cuisine Danny Vanderhoven en zijn team een oogje in het zeil. 

Klik hier en bekijk de foto’s

Geen gerelateerde artikels.

“Raad van bestuur vergadert, er mag niets uitlekken”

In deze niet al te gemakkelijke tijden komen raden van bestuur liever niet samen in res­taurants. Wat besproken wordt, moet im­mers meer dan ooit binnenskamers blijven. Maar moet je dan ook teruggrijpen op beleg­de broodjes? Absoluut niet. Tweesterrenkok Emmanuel Mertens kookt met alle plezier op locatie, ook op besloten locaties.

Emmanuel Mertens, hotelhouderszoon uit Weert, haalde in 1991 twee Michelinsterren op een eenvoudige locatie aan de Parallelweg aan het spoor. Rijke gasten moedigden hem aan het grootser aan te pakken, dus kwam er een nieuwe l’Auberge in het hart van Weert. Al snel werd het restaurant door het blad ‘Lekker’ uitgeroepen tot beste restaurant van Nederland. Dat gebeurde enkele keren zelfs en het eerste Nederlandse driesterrenrestaurant leek in 1996 in het verschiet.

Geen gerelateerde artikels.

Managers aan de slag bij Hoeve St.-Paul

De nuance tussen kunst en kunde

Ondernemers die zich dagelijks ontfermen over hun zakelijke keu­ken, kregen op donderdag 3 september een inkijk in de ‘cuisine’ van Hoeve St.-Paul, het Lummense restaurant met renommee én Michelin-ster. Chef Peter Piatkowski introduceerde er een rist ma­nagers in zijn keukengeheimen. Ook al moesten de bedrijfsleiders, onder het mom van ‘Cook your own diner’, zelf de handen uit de mouwen steken, toch kon Peter Piatkowski het niet nalaten met culinaire scepter het niveau van alweer een exquise maaltijd te be­palen. “Dit is een chef, daar kunnen we niet aan tippen,” opperden de meest toegewijde hobbykoks onder het gezelschap.

Deelnemers
Nico Lespoix (Niscayah)
Eugene Uyar (Dalga Trans Genk)
Nick De Poot (Power Plate)
Lucy en Johan Tackoen (Limburgse Wooncentrale)
Dimitri Chaniotakis (Land Rover Maasland)
Bart Jans (Land Rover Maasland)
Luc Horrix (Land Rover Maasland)
Vera Robyns-Oversteyns (Hoeve St.-Paul)
Koen Moors (Limburg Manager)
Christophe De Schauvre (Limburg Manager)

Klik hier en bekijk de foto’s online

Geen gerelateerde artikels.

Vier keer per jaar organiseert Limburg Manager samen met een gastronomische toplocatie het event ‘Cook your own diner’.  CYOD is een ideale mix van gastronomie en netwerking.
Bedrijfsleiders zitten dikwijls en graag aan tafel, maar nu plaatsen we enkele managers zelf achter het fornuis.  Ze zitten niet de hele avond vast op een stoel én kunnen tussen de gangen door een proefrit maken met een mooie wagen.  Een plezante en ontspannen netwerkavond dus.
Als afsluiter kunnen ze het resultaat van hun inspanningen proeven tijdens een heerlijk diner!

Vera Robyns-Oversteyns van Hoeve St-Paul in Lummen was onze charmante gastvrouw op donderdag 3 september 2009.

1234...789►

Geen gerelateerde artikels.

Als de zon meezit, zou dit wel eens een topjaar kunnen worden

15% meer boekingen op de camping omdat landgenoten in crisistijd liever dicht bij huis met vakantie gaan. 20.000 bezoekers op Pennenzakkenrock en jaarlijks gemiddeld één miljoen euro aan investeringen. Het provinciale recreatiedomein Zilvermeer in Mol bloeit na 50 jaar als nooit te voren. Enkel Belgisch regenweer kan nog roet in het witte Kempense zand gooien. De 50ste verjaardag is ingezet met Clouseau, maar de echte sterren in Mol zijn de hagelwitte korrels van het Zilverstrand. “Als we een zonnige zomer krijgen, kan 2009 een topjaar worden,” stelt Jean-Pierre Bulens, directeur van het Zilvermeer.

Geen gerelateerde artikels.

Nieuwe productielijn voor individueel verpakte koekjes voor horeca

Wie kent ze niet, de natuurboterwafels of amandelkoekjes die bij tal van families op nieuwjaarsdag en diverse andere feestelijkheden op tafel komen. De creaties van Jules Destrooper blijven tot vandaag heel populair bij de consument. Ook horeca-uitbaters lusten er pap van: vanaf eind mei worden zij op hun wenken bediend met de Food Service Line van het bedrijf uit Lo-Reninge. Door haar meest succesvolle boterkoekjes en chocoladespecialiteiten in individueel verpakte miniversies aan te bieden, opent de biscuiterie een nieuw marktsegment.

Geen gerelateerde artikels.

Onafhankelijkheid is cruciale waarde en dat willen we graag zo houden

Een glaasje van plezier, het kan wonderen doen in economisch barre tijden. Vraag het maar aan Bernard Filliers, CEO van de gelijknamige graanstokerij uit Deinze. De onderneming heeft bewogen maanden achter de rug: de euforie na de opening van het bezoekerscen­trum werd nog geen maand later overschaduwd door het overlijden van Jan Filliers, die samen met zijn neef Bernard het bedrijf runde. Nu die schok stilaan verteerd is, richt de onderneming weer voluit het vizier op de toekomst. Die ziet er veelbelovend uit, want na de overname van Wortegemsen Albert Kint is Filliers marktleider op de Belgische jenever­markt. “Het bewijst dat ook na het tragische ongeluk van Jan de continuïteit binnen ons bedrijf gegarandeerd blijft.”

Geen gerelateerde artikels.

1234►

Geen gerelateerde artikels.

De Belgische restaurants zijn actueler dan ooit. Recente televisieprogramma’s als ‘Mijn Restaurant’ en ‘Chef vs. Vlaanderen’ deden menig kijker watertanden om zich nog eens culinair te laten verwennen. “Van ‘Mijn Restaurant’ heb ik helemaal niets opgestoken,” is Geert Van Hecke, zaakvoerder van driesterrenrestaurant De Karmeliet uit Brugge, echter resoluut. “Keihard werken blijft basisvoorwaarde nummer één voor succes. Ook voor mijn mensen moet ik soms hard zijn, want alleen het beste is goed genoeg. Wie daar niet mee om kan, is niet geschikt voor de horeca.”

Het stond zowat in de sterren geschreven dat Geert Van Hecke in de horeca zou belanden. Al van kleinsaf droomde hij ervan elke dag aan het fornuis te staan. “Ik heb het geluk gehad dat mijn ouders me altijd mijn eigen ding hebben laten doen,” vertelt hij. “Behalve mijn grootvader, die in Egem een bakkerij had, kenmerkte onze familie zich niet bepaald door culinaire roots. Je moet er ook echt door gebeten zijn, anders begin je er beter niet aan. Eigenlijk heb ik nu al 35 jaar lang 17 uur per dag gewerkt. Tijd voor andere activiteiten is er niet, mijn werk is mijn hobby.”

Vlaanderen Manager: U heeft 20 mensen in dienst. Hoe ziet de organisatie eruit?
Geert Van Hecke: “Twaalf mensen staan in de keuken, zeven in de zaal. Mijn vrouw verzorgt de boekhouding en de volledige administratie. Die ‘paperasserij’ is niks voor mij, laat mij maar mijn ding doen in de keuken en de zaal. De keuken controleren en delegeren is een hele opgave, maar toch kan ik het niet laten om nog iedere dag zelf aan het fornuis te staan. Als ik dat niet meer zou doen, kan ik er beter mee stoppen.”
Vlaanderen Manager: U bouwt vlakbij De Karmeliet nog een nieuwe brasserie. Wat is de belangrijkste doelstelling?
Geert Van Hecke:  “De brasserie gaat normaal half januari open. We mikken deels op hetzelfde publiek als De Karmeliet, maar ook andere mensen zullen de weg vinden naar het nieuwe etablissement, dat zal opereren onder een andere vennootschap. Er is ook een eigen keuken, maar veel voorbereidend werk zal gebeuren in onze keuken. Qua prijs zal de drempel naar de brasserie uiteraard kleiner zijn. Er zijn maximaal 50 zitplaatsen voorzien. De naam hou ik liever zo lang mogelijk geheim.”

“Zakenmensen zijn in principe makkelijke klanten, toeristen zijn een stuk veeleisender.”

Vlaanderen Manager: Is het belang van een restaurant als zakelijke ontmoetingsplaats door de jaren heen veranderd?
Geert Van Hecke: “Ik denk dat de rol van de horeca op dat vlak wat kleiner is geworden. Zakelijk werd er vroeger meer en ruimer getafeld, al moet ik zeggen dat wij nooit een breed businesspubliek hebben gehad. Collega’s die zich wel meer naar die doelgroep focussen, melden me dat de belangstelling tegenwoordig toch wat verminderd is. Nochtans vind ik zakenmensen niet kritischer dan andere bezoekers. Naast een goede service, wat evident is, willen ze vooral voldoende parkeerfaciliteiten. Geen sinecure in een stad als Brugge, maar daar hebben wij toch rekening mee gehouden. De meest veeleisende bezoekers zijn nog de toeristen. Wat die soms vragen, grenst aan het ongelooflijke. We
ontvangen hier geregeld een allegaartje van buitenlanders uit alle continenten.”

“Het komt erop aan vooral je eigen ding te doen en je zo weinig mogelijk te laten beïnvloeden door anderen.”

Lege tafels

Vlaanderen Manager: Hoe sterk voelt u de dalende koopkracht in uw zaak?
Geert Van Hecke: “Je kan niet ontkennen dat de mensen minder op restaurant gaan, maar wij mogen niet klagen. Ik denk dat toprestaurants in grootsteden als Brussel  die trend zwaarder voelen dan wij. Zelf ben ik niet zo goed geplaatst om te vergelijken, aangezien wij destijds ook een moeilijke start beleefden. Als je toen evenwel door de stad reed, waren de tafeltjes in de meeste restaurants goed bevolkt. Nu zie je toch veel lege plekken, zeker over de middag. Al komt dat ook omdat op hotel verblijvende zakenmensen eerder ’s avonds de tijd nemen om uitgebreid te tafelen. Gelukkig blijft Brugge een toeristische trekpleister, die talrijke uitgaansmogelijkheden combineert met kleine, charmante hotels. Dat wordt vaak gekoppeld aan restaurantbezoek.”
Vlaanderen Manager: Wanneer situeren zich de piekperiodes?
Geert Van Hecke:  “De eindejaarsfeesten zijn traditioneel een topper, daarna valt het wat stil. Precies daarom sluiten wij ook drie weken in januari. Ook vanaf half februari tot eind maart is het opvallend kalm. Voor veel mensen is die periode noch mossel, noch vis. Je ziet in Brugge dan ook veel minder volk op straat. Je merkt dat velen zich in die periode minder goed voelen, de mensen snakken naar de lente. Daarna wordt het weer drukker. Je hebt tegenwoordig ook bepaalde hypes, zoals die rond Valentijn. Op dergelijke momenten is het hier alle hens aan dek, maar toch zet ik geen extra krachten in. Als je dat zou willen doen, moet je er de mensen voor vinden, en daar wringt tegenwoordig het schoentje. Zeker voor zaalpersoneel is de spoeling momenteel erg dun. In de keuken kunnen we van april tot eind augustus ook beroep doen op stagiairs van hotelscholen, maar je kan die gasten natuurlijk geen verantwoordelijke taken toeschuiven. Zij zorgen voor de eenvoudige dingen. Eén van de redenen waarom wij tegenwoordig op zondag en maandag gesloten zijn, is trouwens om het werk voor onze mensen iets comfortabeler te maken.”
Vlaanderen Manager: Hoe belangrijk zijn de drie Michelinsterren op economisch vlak voor De Karmeliet?
Geert Van Hecke: “Het heeft de interesse in onze zaak natuurlijk verder aangezwengeld. Ook zakenklanten zien ons restaurant nu nog meer als een ideale verwenplek voor hun contacten. Precies daarom organiseren wij geen specifieke marketingacties voor ondernemingen; de Michelinerkenning spreekt voor zich. Vroeger stuurden we twee keer per jaar de menu’s op, nu zijn die te bekijken op de website.”

Amoureuze affaires

Vlaanderen Manager: Het programma ‘Mijn Restaurant’ op VTM was ongemeen populair. Wat was uw indruk daarover?
Geert Van Hecke: “Je moet zulke programma’s sterk relativeren. Het is de zender vooral om de kijkcijfers te doen, niet om de mensen iets bij te leren over de organisatie van een restaurant. Dat kon ook niet, want je zag de deelnemers nooit koken. Het spel op zich en de amoureuze affaires, daar ging het om. Ik heb er alleszins niets van bijgeleerd.”
Vlaanderen Manager:  Doet u dat wel als u zelf op restaurant gaat?
Geert Van Hecke: “Mijn vrouw en ikzelf gaan steevast iedere maandagmiddag op restaurant. Dat doen we vooral om te genieten. Akkoord, je kan altijd wel iets bijleren, maar het zou stom zijn om bepaalde zaken te imiteren. Je moet vooral je eigen ding doen, je eigen pad maken en je zo weinig mogelijk laten beïnvloeden door anderen. Op die manier, en vooral door ontzettend hard werken, heeft deze zaak haar huidige niveau bereikt. Wie echt iets wil bijleren of inspiratie wil opdoen, kan dat beter doen op verre bestemmingen. Omdat ik zelf quasi uitsluitend met streekgebonden producten werk, is dat echter niet noodzakelijk.”
Vlaanderen Manager:  Hoe ziet u de nabije toekomst voor restaurants?
Geert Van Hecke: “De mensen houden iets sneller de vinger op de knip, en dat zal de sector nog een paar jaar voelen. Het volk bezoekt nu iets sneller een brasserie: het is goedkoper en het gaat sneller. Toch zullen toprestaurants altijd een reden van bestaan hebben: er zullen altijd mensen zijn die de kwaliteit die ze hier krijgen, graag willen betalen.”

Bart Vancauwenberghe

Geen gerelateerde artikels.

The art of catering. Deze bedrijfsslogan vat perfect de activiteiten van Gourmet Invent samen. De Merelbeekse onderneming stopt immers niet bij het louter aanbieden van eten en drank. Voor Gourmet Invent kent catering geen routine. Niet voor niets is het bedrijf van Henk Verhaest bekend voor haar Creative Quality Catering.

Diner voor 10.000 mensen

“Evenementen kunnen in de meest brede zin van het woord worden opgevat,” aldus afgevaardigd bestuurder Henk Verhaest. “Dat kan gaan om productlanceringen, personeelsfeesten, catering bij beurzen, culturele of sportmanifestaties, enzovoort. Het grootste zittend diner dat we verzorgden, was voor 10.000 mensen. Onze kracht ligt in de grote groepen. Wij kunnen de catering van elk evenement voor 100 tot 10.000 mensen verzorgen. Zo zijn we onder andere de vaste cateraar voor AA Gent, basketbalclub Bree, Flanders Expo, de Sky Hall in Zaventem, Noliko Maaseik, De Bijloke, Technopolis… Daarnaast cateren wij ad hoc op heel wat plaatsen: van Amsterdam tot Parijs. We willen voluit voor de AA-merken gaan.”

Topscores

In de april editie van het magazine Experience verscheen een onderzoek naar de bekendheid van en de waardering over traiteurs. Gourmet Invent scoorde bijzonder goed. “Er werd een lijst samengesteld met cateringbedrijven waarmee evenementenbureaus het liefst samenwerken. Daarin eindigden we op de tweede plaats. Qua bekendheid bij corporate klanten haalden we brons. Bedrijfszekerheid speelt daarin een belangrijke rol. Al onze klanten weten dat wat ze ons ook vragen tot in de puntjes  zal worden uitgevoerd. Creativiteit, kwaliteit, flexibiliteit en logistieke slagkracht zijn de waarden die het plaatje volledig maken.”

“We zijn constant bezig met de ontwikkeling van eigen concepten. Daar nemen we octrooien op zodat we toch enkele jaren kunnen genieten van onze creativiteit.”

Creativiteit door foodtainment Elk bedrijf noemt zich graag creatief, maar bij Gourmet Invent is het geen inhoudsloos begrip. Henk Verhaest: “We zijn constant bezig met de ontwikkeling van eigen concepten. Daar nemen we octrooien op zodat we toch enkele jaren kunnen genieten van onze creativiteit. Traditioneel in onze wereld zijn bijvoorbeeld de walking dinners. Mensen willen niet de hele avond aan een tafel gekluisterd zitten maar willen netwerken. Ofwel word je dus bediend, ofwel moet je je eten gaan afhalen. Nadeel bij de bediening is het feit dat de kelners altijd wel elders bezig zijn op het moment dat jij honger of dorst hebt. Nadeel bij het afhalen, zijn de wachttijden. Als logistiek antwoord daarop ontwikkelden we onze piramides. Eén meubel kan zo’n 350 gerechtjes aanbieden. De verste afstand die een groep van ongeveer 100 personen naar een dergelijke buffetpiramide moet gaan, is vijf tot zes meter. Iedereen heeft dus meteen zijn eten. Wij ontwikkelden ook speciale dienbladen waarop 60 hapjes kunnen en geen 25 zoals bij de gebruikelijke. Zo moeten de kelners veel minder over en weer lopen naar de keuken. Door steeds te koken in de zaal van het event, ontstaat er een soort foodtainment. Dat  komt ook de ervaring van versheid ten goede. En ga zo maar door. De creatieve invullingen zijn onuitputbaar.”

info: www.gourmetinvent.be

Geen gerelateerde artikels.

“Ik heb nu eenmaal een rotkarakter”

Sterrenkok Luc Bellings hielp in augustus en september in het  TM-programma Chef in Nood minder fortuinlijke collega’s. De opnames gebeurden tijdens de verlofperiode en op sluitingsdagen, zodat de trouwe klanten van Aan Tafel bij Luc Bellings hun geliefkoosd restaurant konden blijven bezoeken. Luc Bellings blikt terug.

Limburg Manager: Waarom is de keuze op u gevallen?
Luc Bellings: “Het productiehuis had een bullebak nodig! Ze zochten een rotzak, iemand met een slecht karakter. De oplossing lag dus voor de hand: Luc Bellings. Alle gekheid op een stokje: ze zochten op de eerste plaats een chef met pit. Blijkbaar voldeed ik ook aan de tweede voorwaarde. Ik heb overigens niet onmiddellijk ‘ja’ gezegd. Ik heb eerst goed geluisterd naar de plannen en daarna mijn financiële eisen gesteld. Van de programmamakers heb ik daarna een tijdje niets meer gehoord, maar uiteindelijk doken ze weer op en gingen ze akkoord met mijn voorwaarden. Daarna raakte de zaak snel in kannen en kruiken. Het productiehuis legde de format voor aan VTM, die enthousiast toehapte.”
Limburg Manager: Waarschijnlijk was het voor u een koud kunstje om aan zo’n programma mee te werken?
Luc Bellings: “Integendeel, het was een bikkelhard programma dat het leven toont zoals het is. Je moet omgaan met mensen wiens zaken vierkant draaien. Die mensen vertonen bovendien niet allemaal in dezelfde mate de bereidheid om te luisteren. Hun moraal en hun motivatie zijn laag, financieel staat het water hen tot aan de lippen. Dat gaf de nodige spanningen. Regelmatig botste dat wel eens. Het was dus zeker geen makkie, dat misverstand wil ik alleszins uit de weg ruimen.”
Limburg Manager: Heeft uw zaak eronder geleden?
Luc Bellings: “Nee, aangezien ik mijn vrije tijd er aan heb opgeofferd. Ikzelf, of liever mijn conditie, heeft
wel enige schade opgelopen. Ik ben namelijk een fervent sporter en van sporten is in de opnameperiodes niet veel in huis gekomen. Logisch gevolg: ik ben een aantal kilo’s bijgekomen en die moeten er weer vanaf.”
Limburg Manager: Onlangs is uw collega Tony Robyns overleden.
Luc Bellings: “Ik was vanzelfsprekend erg aangeslagen. De dood van Tony toont overduidelijk de stress waar een topkok aan wordt blootgesteld. Het halen van één of meer Michelin-sterren en het behoud daarvan is een zenuwslopende aangelegenheid. Niet iedereen kan even goed met die stress omgaan. Ik zal Tony in ieder geval missen.”

Jos Sterk

Geen gerelateerde artikels.

Wanneer een onderneming een event organiseert voor zakenrelaties of medewerkers, is het belangrijk dat de aan- en inkleding een zekere uitstraling heeft. Kwestie van aan te sluiten bij het gewenste bedrijfsimago. Alfin volgt de trends inzake  catering en eventorganisatie op de voet en zorgt voor de creatieve toets die het verschil maakt. Wim Ballieu studeerde restaurant & hotelmanagement aan “ter groene poorte” te Brugge. Hij brak evenwel een rugwervel bij een ongeval, waardoor hij onmogelijk voltijds aan de slag kon in de Horeca. Daarom besloten zijn ouders om naast hun slagerij een traiteurafdeling op te starten, waar Wim zijn eigen werktempo kon bepalen.

Het tempo wordt opgetrokken

Gelukkig herstelde het rugletsel, want al snel werden er kleine home cookings en recepties buitenshuis georganiseerd. Met zoveel succes dat Wim het naburige pand opkocht, de ouderlijke slagerij volledig vernieuwde en de werkplaatsen en keuken met magazijn voor meubilair en eventmaterialen volledig liet verbouwen. In mei 2007 ging Catering & Events Alfin als aparte entiteit van start. Een half jaar later volgde een nieuwe verhuis naar Mariakerke (bij Gent). In dit pand met een oppervlakte van 1.900 m2 (waarvan 900 m2 keukenruimte) kan Alfi n haar groeiplannen waarmaken. Groeiplannen die trouwens nieuwe fi lialen in Brussel en Parijs inhouden.

Van trendwatching tot foodconsulting

Wim Ballieu: “Alfi n is actief binnen drie vakgebieden: foodconsulting, catering en events. Wij houden steeds een vinger aan de pols van de gastronomische trends en adviseren restaurants over de samenstelling van hun kaart. Ook grote voedingsbedrijven doen een beroep op onze expertise om nieuwe trends in food te implementeren en te promoten.” De zaakvoerder omringde zich met een team van 14 jonge en enthousiaste medewerkers, die zijn passie voor een creatieve keuken delen.

Gastronomische catering

Eventcatering is de hoofdactiviteit van Alfin. Inspelend op de nieuwste trends en kooktechnieken, maar met respect voor de traditionele keuken, staat de onderneming in voor de organisatie en opvolging van events voor 20 tot 2000 personen. Wim Ballieu:  “De nadruk ligt steevast op het gastronomische en het artisanale aspect. Maar onze aanpak gaat heel wat verder dan louter de catering. Liefst nemen wij het totaalpakket voor onze rekening, met inbegrip van de decoratie of zelfs het plaatsen van een tent. Op die manier kunnen wij erover waken dat er een mooie samenhang is tussen alle elementen: verlichting, muziek, tafelversiering, de outfits van het personeel, … ”

Trends en traditie

Jong, dynamisch, modern, trendy, … het zijn woorden die voortdurend vallen bij Alfin. Toch zit de culinaire traditie er diep ingebakken bij de jonge zaakvoerder. “Hoe innoverend je ook tewerk gaat, de basis van een verzorgde  astronomie blijft het gebruik van eerlijke grondstoffen. En dan zijn er natuurlijk de wettelijke hygiënische vereisten voor het bereiden, bewaren en transporteren van voedingsmiddelen. Het komt erop aan tussen al deze elementen een mooi evenwicht te vinden.”

Info: www.alfin.be

Geen gerelateerde artikels.

En dan nu: het grote Limburgse culinaire debat! Heeft onze provincie in binnen- en buitenland een goed culinair imago? Hoe is de relatie tussen de Limburgse toprestaurants en de zakenwereld? Werkt de Limburgse horeca voldoende samen? En blijft de Michelin-ster de belangrijkste gastronomische erkenning? De antwoorden krijgt u van zes Limburgse topkoks en horecamanagers, marketing manager Dominique Gerits van BMW concessies van Osch en gouverneur Steve Stevaert, zelf afgestudeerd aan de Hasseltse hotelschool en erg begaan met het wel en wee van de horeca in ‘zijn’ provincie. “Deze sector is enorm belangrijk voor onze economie. Jammer genoeg ziet men dat nog te weinig in.”

Vorig jaar organiseerde Limburg Manager een culinaire rondreis door Limburg. De deelnemers aan en partners van die rondreis – Christian Denis van Clos St.-Denis, Tony Robyns van Hoeve St.-Paul, Jurgen Wondergem van La Butte aux Bois, Ludo Geurden van Hostellerie Mardaga, Bart Claes van Bart Claes Catering en Dominique Gerits van BMW van Osch – waren tijdens dit culinaire debat allen van de partij. Alleen Rik Vandersanden van hotel-restaurant De Barrier in Houthalen moest jammer genoeg verstek geven vanwege een trip naar het buitenland. We gaven ook de overige Limburgse restaurants met Michelin-ster de kans om deel te nemen. Alex Clevers van Vivendum in Dilsen-Stokkem ging op de uitnodiging in.

Limburg Manager: Heeft Limburg een goed culinair imago in binnen- en buitenland?
Gouverneur Steve Stevaert: “Het algemeen  kwaliteitsniveau van de Limburgse restaurants is uitstekend. En zowel op het niveau van de toprestaurants als op de andere niveaus zijn de prijzen erg klantvriendelijk. Aan die prijzen kan je in het Brusselse niet gaan eten… Of die uitstekende prijs-kwaliteitverhouding van de Limburgse gastronomie voldoende bekend is in onze provincie en daarbuiten is een andere vraag. Het is gewoon fantastisch hoe Jamie Oliver de Engelse keuken op de wereldkaart heeft geplaatst, maar wij zijn zo  niet. Wij Limburgers zijn eerder bescheiden van aard. We hebben goede koks, uitstekende zelfs, maar in marketing zijn we wellicht minder sterk. Jamie Oliver kan alleszins niet tegen onze koks op. Zelf vind ik dat we onze culinaire marketing moeten organiseren vanuit onze eigen streekproducten. Met de tv-serie Katarakt doen we dat al. De provincie heeft daar één miljoen euro ingestoken, maar er is meer nodig. Waarom zou de provincie, in samenwerking met andere partners, de rechten van Katarakt niet kopen? Dan kunnen we die serie gratis aan buitenlandse tv-stations aanbieden. Het positieve effect van zo’n serie voor het toerisme en het imago van deze regio is veel groter dan grote advertentiecampagnes. De horeca verdient dergelijke investeringen, want deze sector is enorm belangrijk voor onze economie. Zowel rechtstreeks als onrechtstreeks zorgt de horeca voor veel werkgelegenheid.”
Bart Claes (Bart Claes Catering): “Meer werken met eigen streekproducten, daar sta ik helemaal achter. Jammer genoeg worden ze zelden aan huis, bij ons bedrijf, geleverd. We moeten ze zelf ter plaatse gaan halen bij de producent. Als dat  verandert, zal ik in mijn aankoopbeleid Limburgse producten zeker voorrang geven.”

“Brullende chef-koks, zoals Gordon Ramsay, vind je hier niet”
Een van de grote uitdagingen voor de horecasector is het vinden en houden van goede medewerkers. “Tja, maar 5% van de afgestudeerden van de hotelscholen kiest voor de horeca als werkgever,” stelt  Christian Denis van Clos St.-Denis. Ludo Geurden (Hostellerie Mardaga): “Onze reputatie, met veel weekend- en avondwerk, lange dagen, niet overal goed betaald,…, speelt daar wellicht een grote rol in.”  Bart Claes (Bart Claes Catering): “Ik vind het daarom erg jammer dat de Britse chef-kok Gordon Ramsay in het programma ‘Hell’s Kitchen’ op tv staat te brullen tegen zijn personeel. Dat geeft een slecht beeld van onze sector. Zo gaat het er bij ons zeker niet aan toe. Bij niemand hier aan tafel overigens.” Tony Robyns (Hoeve St.-Paul): “De juiste medewerkers vinden en houden, is inderdaad een uitdaging. Maar je hebt veel zelf in de hand. Door ze correct te behandelen, ben ik erin geslaagd mijn beste medewerkers vele jaren aan mij te binden.”

Limburg Manager: ‘In marketing zijn de Limburgse restaurants minder sterk,’ stelt de gouverneur. Onderschrijven de aanwezige koks en managers die stelling? Wat kan er aan gedaan
worden?
Alex Clevers (Vivendum): “Ik denk dat die beoordeling wel correct is. Hoe dat komt? Tja, we willen daarin wel investeren, maar er is meestal amper tijd voor. Vrijwel iedereen rond deze tafel is 150% van zijn tijd bezig met zijn eigen zaak: koken, aankoop, personeel, financiën,… Eerst moet onze basisactiviteit helemaal in orde zijn. Voor marketing, PR, publiciteit en andere nuttige bedrijfsonderdelen schiet er jammer genoeg geen tijd meer over.”
Dominique Gerits (BMW van Osch): “Misschien kunnen jullie dat gezamenlijk aanpakken, eventueel met steun van de provincie, als die daar geld voor wil en kan vrijmaken?”
Steve Stevaert: “Daar valt inderdaad iets voor te zeggen. We hebben vanuit de provincie de voorbije jaren veel steun gegeven aan ‘bed & breakfast’- zaken. Met het verhoopte resultaat. Nu is het tijd om het geweer van schouder te veranderen. Met marketing moet je vooral creatief omspringen. De ‘slecht weer’-cheque heeft ons bijvoorbeeld enorm veel media-aandacht en dus gratis publiciteit opgeleverd. We zouden iets gelijkaardigs moeten zoeken voor de restaurantwereld.”
Ludo Geurden (Mardaga): “We zouden in Limburg op hotel- en restaurantniveau inderdaad beter moeten samenwerken. Ik heb jaren in Brussel en Antwerpen gewerkt. Elkaar informeren over de bezetting van hotelkamers en restaurantstoelen is daar heel normaal. Men ziet er andere horecazaken als collega’s, hier meer als concurrenten. Horeca Limburg doet zijn best, maar er zou meer moeten gebeuren. Waarom de aankoop van bepaalde producten en diensten, die we allemaal nodig hebben, niet samen organiseren? Ik werk zo al een tijdje samen met mijn broer Peter van Different Hotels. Door gezamenlijk te onderhandelen  en aan te kopen, sta je sterker tegenover leveranciers. Dat resulteert in gunstigere prijzen en betere service.”

Duur imago?

Limburg Manager: Rond de tafel zitten één chef-kok met twee Michelin-sterren (Christian Denis) en twee chef-koks met één Michelin-ster (Alex Clevers en Tony Robyns). Alle aanwezige restaurants halen voorts minstens 14 koksmutsen in de gids ‘Gault-Millau’. Hoe belangrijk zijn die culinaire gidsen anno 2008?
Christian Denis (Clos St.-Denis): “Ik heb het gevoel dat culinaire gidsen in het algemeen aan belang verliezen, wellicht omdat er tegenwoordig zo veel gidsen zijn. Michelin blijft volgens mij in elk geval de belangrijkste gids. Wij hebben twee sterren: de eerste ster zorgde voor 25 tot 30% meer omzet, na de tweede ster kwam er nog eens 25% omzet bij. Samen een omzetstijging van 50%. Dat je in dat proces ook klanten verliest, staat vast. Sommige klanten van het eerste uur vinden ons vandaag te stijf, te chique,… Tja, dat is een keuze die wij gemaakt hebben. Je verliest wellicht vooral klanten uit de regio, maar wint er bij uit de rest van België en het buitenland.”
Dominique Gerits (BMW van Osch): “Ik hoor wel eens in de markt dat mensen een Michelin-ster vaak associëren met duur. Aan de andere kant worden mensen almaar meer materialistisch en daardoor zitten dure reizen, luxeauto’s en merkkleding erg in de lift. Men gaat dikwijls met twee werken in één gezin. Het tekort aan ‘quality time’ wil men graag compenseren met luxe dingen. Maar inzake eten gelden er blijkbaar nog steeds andere normen. Gaan eten in een gerenommeerd restaurant hoort niet in dat rijtje. Waarom niet? Ik heb er niet meteen een antwoord voor. Misschien doen de restaurants zelf in die doelgroep te weinig aan marketing?”
Steve Stevaert: “Dat heeft wellicht te maken met wijzigende eetgewoontes. Als je naar de Verenigde Staten kijkt: daar is het samen thuis eten bijna volledig verdwenen. Maar toch ben ik ervan overtuigd dat toprestaurants in een regio goed, zelfs noodzakelijk zijn. Ze hebben een positieve invloed op alle restaurants in die streek en dus ook voor wie er niet gaat eten. Je kan het vergelijken met het topsegment in de automarkt: de vernieuwingen in de topmodellen van de topmerken sijpelen na verloop van tijd ook door naar de andere modellen en merken. Waar ik wel moeite mee heb, is dat Michelin zijn smaak te veel doordrukt. Comme Chez Soi heeft vorig jaar zijn ster verloren, maar ik denk niet dat de kwaliteit er is verminderd. Ik heb de indruk dat ze pas opnieuw een derde ster zullen krijgen als ze in de stijl van de andere driesterrenrestaurants in België – Hof Van Cleve en De Karmeliet – gaan werken. Michelin  dwingt hen met andere woorden in een bepaalde richting.”

“BTW-tarief van 21% is veel te hoog en zelfs onlogisch”
Dat zakendiners in het buitenland volledig fiscaal  aftrekbaar zijn en in het binnenland maar voor de helft, ligt de aanwezige chef-koks en horecamanagers op de maag. Limburg is dan ook een provincie met veel buitenland. “Je hebt klanten die privé bij ons komen eten, maar voor hun zakelijke diners om die reden naar het buitenland gaan,” geeft Alex Clevers van Vivendum aan. “Dat is natuurlijk bijzonder spijtig.” Tony Robyns (Hoeve St.-Paul): “En ook het BTW-tarief van 21% is veel te hoog en zelfs onlogisch. In de winkel betaal je op ‘foie gras’ of zeetong namelijk maar 6% BTW, maar in het restaurant moeten wij er 21% BTW voor aanrekenen.” Steve Stevaert: “Die verschillende BTWtarieven zijn inderdaad niet goed. Er zou beter één gemeenschappelijk tarief van rond de 10% komen voor alle producten en diensten.”

Limburg Manager: Hoe interessant is het nog om een Michelin-ster te behalen als het je een ‘duur’ imago oplevert?
Alex Clevers (Vivendum): “Wij hebben onze ster nog maar twee jaar en ik kan ook bevestigen dat een ster voor 30% meer omzet zorgt. Dat is toch een positieve evolutie. Die klanten komen voor een stuk uit deze regio, maar vooral uit andere regio’s en uit het buitenland. Zonder Michelin-ster zouden die ons wellicht nooit gevonden hebben.”
Jurgen Wondergem (La Butte aux Bois): “Dat strookt helemaal met de oorspronkelijke bedoeling van bandenproducent Michelin. Met hun rode en groene gidsen wilden ze ervoor zorgen dat mensen zouden omrijden om restaurants en bezienswaardigheden te bezoeken en zo hun banden sneller te verslijten. Dat is hen duidelijk gelukt.”
Christian Denis (Clos St.-Denis): “Het klopt alleszins niet dat een restaurant als het onze te duur zou zijn. Die hogere prijzen hebben vooral te maken met de basisproducten die een stuk duurder zijn dan wat gewone restaurants gebruiken. Alsje die prijzen doorrekent, is het bij mij zelfs goedkoper dan bij de gemiddelde brasserie in Hasselt. Geloof het of niet, maar met een frituur kan je meer geld verdienen dan met Clos St.-Denis.”

Limburg Manager: Probleem is wellicht dat een deel van de potentiële klanten niet beseft dat de grote verschillen in productkwaliteit en bereidingswijze de gerechten in een kwaliteitsrestaurant duurder maken?
Christian Denis (Clos St.-Denis): “Dat klopt. Het is vandaag trouwens te eenvoudig om jezelf ‘restaurant’ te noemen. Wij pleiten al jaren voor officiële kwaliteitslabels om dat onderscheid tussen gewone en betere restaurants duidelijk te maken. Tot nu toe zonder resultaat.”
Steve Stevaert: “In Italië staat er in bepaalde restaurants achter sommige gerechten een sterretje. Dat betekent dat ze uit de diepvries komen. Misschien is dat ook wel een idee om hier in te voeren.”
Jurgen Wondergem (La Butte aux Bois): (lacht) “Of juist niet, want bij een driesterrenrestaurant denken de mensen dan dat alles er uit de diepvries komt.”
Steve Stevaert: “Uit veel van wat er hier vandaag wordt gezegd, blijkt alleszins dat er met topgastronomie geen grote winsten gemaakt kunnen worden. Het beste bewijs daarvan wordt geleverd doordat het grootkapitaal geen keten van toprestaurants opricht. Hamburgerketens daarentegen richten ze wel op. Anderzijds is gastronomie voor een regio wel belangrijk om grootkapitaal aan te trekken. Potentiële investeerders komen liever naar een regio waar het goed is om te leven en waar je goed kunt eten dan naar een regio waarin dat niet het geval is. Daarom pleit ik ervoor om Limburg van een mijnregio om te vormen tot een  wijnregio. Wijn is nog niet onze specialiteit, maar dat kan nog komen. En ‘wijnen’ spreekt in het buitenland alleszins meer aan dan ‘mijnen’.”

Sneller eten, minder betalen

Limburg Manager: Wat willen de bedrijven vandaag op het vlak van zakendiners? Voor welke gelegenheden maken zij gebruik van de aanwezige horecazaken?
Tony Robyns (Hoeve St.-Paul): “De tijd van de lange zakendiners lijkt alleszins definitief voorbij. Bedrijven willen tegenwoordig kortere maaltijden: niet te veel tijd verliezen en minder geld uitgeven. Daar spelen wij uiteraard op in. Op weekdagen bieden we kleinere menu’s aan, die sneller geconsumeerd kunnen worden en lager geprijsd zijn. De middaguren tijdens weekdagen zijn voor ons trouwens echte daluren.”
Jurgen Wondergem (La Butte aux Bois): “In ons restaurant ‘La Source’ hebben wij een formule uitgewerkt voor zakenlunches van maximaal 50 minuten. Er wordt een klok bij geplaatst en als het langer duurt, hoeft de klant niet te betalen. Veel succes heeft die formule overigens niet. Bij La Butte aux Bois investeren wij eigenlijk niet zo veel meer in zakenlunches. Wij moeten het vooral van andere activiteiten hebben. De bedrijfswereld is en  blijft wel een erg belangrijke klantengroep.”
Steve Stevaert: “Een aantal bedrijven, vooral grote, hebben ook gekozen voor een eigen bedrijfsrestaurant. Dat is uiteraard concurrentie voor de restaurants. Wat ze op een ander te duur vinden, blijkt in die eigen bedrijfsrestaurants overigens dikwijls wel te kunnen. Er hoeft dan namelijk geen rekeningetje binnengebracht te worden bij de boekhouding…”
Dominique Gerits (BMW van Osch): “Zelf vind ik ook dat de huidige cultuur bij bedrijven op dat vlak niet altijd juist is. Hoewel ‘wining & dining’ vandaag een normaal en zelfs essentieel onderdeel is van het commerciële proces, worden die uitgaven soms wat verkeerd geïnterpreteerd. Vertegenwoordigers en managers gaan niet met hun klanten eten om van het goede leven te profiteren, wel omdat samen eten een sociaal effect heeft op mensen en dit  drempelverlagend werkt. Tijdens een lunch zeggen zakenlui gemakkelijker waar het echt op staat!”
Bart Claes (Bart Claes Catering): “Wat wij meer en meer doen voor het bedrijfsleven zijn seminaries en vergaderingen. Die vinden dikwijls ’s avonds door de week plaats. Ook zakenverenigingen en serviceclubs maken zo gebruik van onze zalen en catering. Bij de collega’s zal dat niet anders zijn.”

Limburg Manager: In stijl- en kookbladen komt de moleculaire gastronomie, met de restaurants El Bulli in Barcelona en Fat Duck in Londen als vaandeldragers, de laatste tijd dikwijls aan bod. Moeten de Limburgse kwaliteitsrestaurants die trend volgen?
Alex Clevers (Vivendum): “Neen, dat moeten we zeker niet kopiëren. De keukenchefs van die restaurants zijn overigens meer rocksterren dan koks. Ze hebben iets nieuws ontdekt en er een enorm geslaagde marketing en publiciteit rond uitgebouwd. Of dat hier zou aanslaan? Ik betwijfel het. Wij moeten uitgaan van onze eigen sterkte.”
Steve Stevaert: “Je mag je eigenheid inderdaad niet verloochenen. Inzake gastronomische innovatie zitten we in Limburg ook wel een beetje met de wet van de remmende voorsprong. Onze regio telt uitstekende koks uit de klassieke keuken. Ze hebben wellicht wat minder drang om te innoveren.”
Christian Denis (Clos St.-Denis): “Ik ben er voorstander van om de klassieke keuken te vernieuwen, eerder dan helemaal te gaan voor vernieuwende keuken.”

Limburg Manager: Bij sommige horecazaken kan een diner worden gecombineerd met een wellnessbehandeling, of omgekeerd. Is dat een trend die verder zal toenemen?
Alex Clevers (Vivendum): “Daar is inderdaad een markt voor. Wij bieden een diner aan in pakket met een wellnesskuur bij een andere leverancier.”
Jurgen Wondergem (La Butte aux Bois): “Met de Aquamarijn zitten wij ook sterk in die markt. Er worden overigens geen wellnesspakketten aangeboden zonder lunch of menu van meerdere gangen. Het wellness-segment vormt voor La Butte aux Bois alleszins een groeiende klantengroep.”
Steve Stevaert: “Ik vind het anderzijds toch belangrijk dat men zich blijft concentreren op zijn kernactiviteit. Als je goed eten kunt klaar maken, moet je daar voor gaan. Als je je ook inlaat met slapen, wellness, enzovoort, loop je het risico strepen te verliezen op het culinaire vlak. Dat is ook niet goed.”

Stefan Kerkhofs

Geen gerelateerde artikels.

Limburg heeft met ‘Different Hotels’ sinds kort een eerste echte hotelgroep. Die telt vijf hotels: drie reeds bestaande en twee nieuwe viersterrenhotels, die eind volgend jaar in Genk en Tongeren worden gebouwd. “Limburg moet volop de kaart van het toerisme trekken,” zegt Peter Geurden, afgevaardigd bestuurder van Different Hotels, “want de toeristische sector is een belangrijke groeipool.”

“Er worden momenteel heel wat inspanningen gedaan vanuit de provincie om het toerisme verder te ontwikkelen en te promoten,” vindt Peter Geurden. “Denk maar aan projecten zoals het Land van Ooit, de Ethias Arena, Plopsa Indoor,… Limburg begint nu pas te ontdekken dat investeren in toerisme noodzakelijk is. Toerisme is een industrie die voor heel wat tewerkstelling kan zorgen, die zorgt voor nieuwe economische initiatieven. Andere provincies doen al heel lang veel inspanningen om hun streek of regio te promoten. Wij moeten ook volop de kaart trekken van het toerisme.” Uit verschillende studies blijkt immers dat het in Limburg aan een goed hotelaanbod ontbreekt. Het net over de grens gelegen Maastricht telt liefst 20 viersterrenhotels, in heel Limburg zijn er maar negen.

LRM investeert

Opmerkelijk is dat ook de LRM investeert in de toeristische sector. “Voor het eerst in zijn bestaan doet de LRM een investering in een horecaproject,” aldus Peter Geurden. “Banken zijn erg terughoudend om initiatieven in de horeca te financieren. Wij hebben de LRM kunnen overtuigen om te investeren in deze sector. De LRM participeert op het niveau van de holding van onze hotelgroep.” De totale investering bedraagt 10,5 miljoen euro, waarvan de LRM 2,1 miljoen in de vorm van 38% van de aandelen in de holding Different Hotels voor haar rekening neemt. Daarmee levert de LRM een bijdrage aan het zakelijk en toeristisch weefsel in Limburg. Peter Geurden: “Uiteraard hoopt de LRM op een zekere return en behoorlijk rendement. Samen streven wij naar een steviger imago van Limburg als toeristische trekpleister.”

Hogere eisen

De zakelijke en leisure toerist stelt steeds hogere eisen aan zijn hotelverblijf. Peter Geurden: “De hotels met het meest aantal sterren kennen de hoogste bezettingsgraad. Het verblijf in een hotel moet meer en meer een belevenis zijn. Daar moet iedereen in de sector van overtuigd zijn.” Hotelgasten verwachten dat ze op hun kamer een internetaansluiting hebben, dat ze naar hun tv-programma’s kunnen kijken, enzovoort. Ze verwachten comfort, een plaats waar ze tot rust kunnen komen. “Wij merken bovendien dat er veel meer aandacht gaat naar de badkamer,” vervolgt Peter Geurden. “Vroeger nam een badkamer slechts een miniem percentage in van een hotelkamer. Vandaag neemt die plaats een  grotere ruimte in. Mensen willen zich optimaal ontspannen in de badkamer. Zij willen even op adem komen na een fikse wandeling of na een dag vergaderen. Hotels zijn momenteel bezig om aan die verzuchting tegemoet te komen. Het wellness-aspect van een verblijf wint dus aan belang.” Daarnaast wil de toerist instappen in verschillende arrangementen of themaverblijven. Ook daar speelt de toeristische sector op in. Peter Geurden: “Wij moeten breder denken en samenwerkingsverbanden opzetten met de verschillende partners van de Limburgse toeristische sector. Onze provincie heeft heel veel te bieden. Wij moeten de verschillende elementen samenbrengen en verpakken met een grote strik rond. Die arrangementen zullen dienen als trekpleister voor de verschillende doelgroepen.”

H.VdW.

Geen gerelateerde artikels.

“Gerechten worden bereid met veel respect voor het product”

Restaurant – hostellerie De Barrier hoeven we in Limburg amper voor te stellen. Rik Vandersanden en zijn vrouw Chris bouwden het stijlvolle etablissement langs de Grote Baan in Houthalen de voorbije twee decennia uit tot een van de culinaire topzaken in Limburg en ver daarbuiten. De knap ingerichte en flexibele infrastructuur, de verzorgde tuinen en – vooral – de heerlijke keuken, onder leiding van chefkok Rik Vandersanden, zijn alom bekend. Kortom, dit is de ideale locatie om deze nieuwe rubriek te starten. Acht zakenmensen nemen deel aan dit culinaire evenement. Daarbij vijf horecaprofessionals (chefkok en zaakvoerder Tony Robyns van Hoeve St.-Paul, zaakvoerder Bart Claes van Bart Claes Catering, directeur Jurgen Wondergem van La Butte aux Bois en eigenaar-zaakvoerder Ludo Geurden en chef-kok Bert Vrancken van Hostellerie Mardaga), maar ook drie managers uit andere sectoren (zaakvoerder Christel Warson van Orange Immo, manager aankoop & logistiek Freddy Cruyl van Concentra en fleet- en marketingverantwoordelijke Dominique Gerits van BMW Van Osch), die zowel in hun beroeps- als privé-leven geregeld diverse restaurants bezoeken. Kwestie van de professionele evaluatie te mixen met de beoordeling van enkele minder gespecialiseerde gasten.

Gesmaakte aperitiefhapjes

Het onthaal is professioneel en attent. We worden meteen verwelkomd met een heerlijk glaasje champagne (Ruinart Brut). Dominique Gerits van BMW Van Osch zorgt voor een vrij apart, maar erg gesmaakt aperitiefhapje: twee prachtige, zwarte BMW 520d’s staan klaar voor testritten. Daar hebben onze deelnemers wel oren naar. Instappen en de baan op! Hun bevindingen over deze ‘pur sang’ fleetwagens voor managers leest u op bladzijde 75. Christian Denis van restaurant Clos St.-Denis in Kortessem kon door omstandigheden de start van de ‘Culinaire rondreis’ niet meemaken. Tijdens de volgende stopplaatsen, waarbij ook zijn eigen restaurant wordt aangedaan, zal hij er wel bij zijn. Rik Vandersanden en zijn medewerkers hebben ondertussen lichte en smaakvolle aperitiefhapjes klaargemaakt, die in het gezellige salon worden geserveerd. Dat begint goed! “Het is hier erg sfeervol ingericht,” zegt Dominique Gerits. “Een gezellige plaats om te babbelen.” Even later worden we uitgenodigd in het restaurant. We nemen plaats aan een ruime, mooi gedekte tafel in een rustig zaaltje. Het menu omvat vier gangen. Eerst een torentje van kreeft met een gelei van mango en een waaier van meloen. Als wijn wordt daarbij witte Château La Louvière 2000 geschonken. Vervolgens komt er gebraiseerde zeebaarsfilet met gerookte palingsliertjes en postelein op ons bord, waarbij we Hermitage Blanc, Domaine Guigal 2001 mogen drinken. Daarna serveert Rik Vandersanden een duivenborstje met eekhoorntjesbrood en gekonfijte boutjes in  zoethout. Die krijgt het gezelschap van rode Réserve de la Comtesse 2000. Het dessert ten slotte is gepocheerde wijnperzik met rode vruchten en lavendelsabayon. Mokka koffie en petit-fours sluiten dit gastronomisch festijn af.

“De geserveerde wijnen vormden een geslaagde combinatie met de diverse gerechten.”

Noorse kreeft

De deelnemers strooien tijdens de  verschillende gangen spontaan met complimentjes. “Heerlijk,” luidt de algemene conclusie. “We hebben genoten!” Tony Robyns van Hoeve St.-Paul gaat als eerste wat dieper op de verschillende gerechten in. “Ik vond het op de eerste plaats een heel verzorgd menu,” zegt hij. “Het torentje van kreeft kon me bijvoorbeeld erg bekoren. Je merkte meteen dat het Noorse kreeft was. Die is veel vaster dan Canadese kreeft en heeft ook een echte, natuurlijke smaak.” “Dat klopt,” reageert Bert Vrancken, chef-kok van Hostellerie Mardaga. “In tegenstelling tot Canadese kreeft wordt Noorse niet gekweekt. Hij leeft in het wild. Daardoor is hij 40% duurder dan Canadese. Noorse kreeft kan ook alleen in bepaalde periodes gevangen worden.” Tony Robyns: “De gelei van mango en waaier van meloen pasten er ook goed bij.” “De gebraiseerde zeebaars met paling was voorts  erg origineel,” vult Freddy Cruyl van Concentra aan. “Onder meer vanwege de fel groene kleur.” “Ja, dat was zeer goed gedaan,” aldus Bart Claes van Bart Claes Catering. “Die combinatie had een frisse smaak. Perfect gedoseerd ook, met prei van onder.”

Gewurgde duif

Over het duivenborstje met eekhoorntjesbrood en gekonfijte boutjes in zoethout zijn de tafelgenoten eveneens enthousiast. “Dat was Bresseduif,” legt Tony Robyns (Hoeve St.-Paul) uit, “en dan heb je altijd heel mals vlees met een roze kleur. Bresseduiven worden overigens niet geslacht, maar gewurgd. Waarom men ze wurgt? Omdat het bloed er dan niet uitloopt. Zo behouden ze hun malse smaak en roze kleur.”  We schakelen over naar het dessert. “Dat was heel mooi gepresenteerd,” vindt Bart Claes van Bart Claes Catering, “en lekker! Het zanddeeg van het gebak was erg goed.” “Met wijnperzik koos Rik ook de juiste vrucht,” aldus Ludo Geurden, eigenaar-zaakvoerder van Hostellerie Mardaga. “Het is erg lekker en alleen in deze periode, van half augustus tot eind september te verkrijgen.”

Geslaagde wijnkeuze

Hoe beoordelen de genodigden de wijnkeuze? “Heel goed,” antwoordt Ludo Geurden van Hostellerie Mardaga. “De geserveerde wijnen smaakten erg lekker en vormden een geslaagde combinatie met de diverse gerechten. Op dat vlak valt er weinig of niets aan te merken.” De andere gasten sluiten zich daarbij aan. “Mij valt op dat de gerechten met heel veel respect voor het product werden bereid,” stelt Christel Warson van Orange Immo op haar beurt. “In de diverse gangen proef je echt de smaken van de diverse onderdelen, die werden gebruikt. In andere restaurants loopt dat wel eens door elkaar.” “Dat kan ook te maken hebben met nieuwe kooktechnieken, die opgang maken,” zegt Jurgen Wondergem van La Butte aux Bois. “Als kok en horecazaak moet je die trends en technieken tot op zekere
hoogte volgen, maar je mag er je gerechten niet door laten bepalen. Het is uiteindelijk de smaak die telt. Rik Vandersanden heeft dat in deze gerechten hoe dan ook erg goed gedaan.” “Er zat heel wat creativiteit in het menu,” aldus Christel Warson, “maar dat ging inderdaad nooit ten koste van de smaak en de algemene presentatie.  Het resultaat was lekker en evenwichtig en bovendien goed geserveerd en gepresenteerd. Knap gedaan!”

Oog voor detail

In een zaak zoals De Barrier haalt niet alleen het culinaire een erg hoog niveau. Ook in onder meer het interieur, de tafeldecoratie en de bediening staan kwaliteit en service centraal. “Rik Vandersanden heeft, net zoals in de gerechten, ook op dat vlak oog voor de detail,” merkt Tony Robyns (Hoeve St.-Paul) op. “Een voorbeeld daarvan is het Cocquet servies dat werd gebruikt. Heel verfijnd, maar ook heel duur. En de bediening was ook erg goed. Kortom, we hebben een geslaagde avond gehad.” “De Barrier beschikt over een erg klasserijk en flexibel interieur,” weet Dominique Gerits (BMW Van Osch). “Wij zaten hier vanavond in een rustig zaaltje apart, maar tijdens evenementen, zoals onze eigen luxehappening Atmospheres in mei, kan hij de diverse zalen vrij eenvoudig tot één geheel met elkaar verbinden.”
De ‘Culinaire rondreis’ heeft, kortom, een uitstekende start genomen. “Met dit diner werd de lat alvast erg hoog gelegd,” slaat Dominique Gerits afsluitend de nagel op de kop.

Restaurant hostellerie De Barrier
Grote Baan 9 – 3530 Houthalen
Tel.: 011/52.55.25 – Fax: 011/52.55.45
E-mail: info@debarrier.be – Website: www.debarrier.be

S.K.

Geen gerelateerde artikels.